TOPmaat Coaching

Bevlogen en realistisch

Eind oktober heb ik mijn enkel gebroken, waarna ik mijn been zes weken niet mocht belasten. Hierdoor mocht ik niet autorijden en kon ik de honden niet meer uitlaten.

De eerste week was ik grotendeels afhankelijk van mensen in mijn omgeving. Gelukkig toonden mensen uit de buurt zich betrokken. Ze lieten ondanks hun eigen drukke programma de honden uit, boden aan om boodschappen te doen en boden een luisterend oor. Dat sterkte me.

Aangezien ik echter hecht aan mijn onafhankelijkheid, voelde ik de drang om iets te vinden waarmee ik zo spoedig mogelijk zelfstandig de deur uit zou kunnen gaan.Dynamische spanning 2

Zo’n drang wordt ook wel ‘dynamische spanning’ genoemd. De huidige situatie (in mijn geval afhankelijkheid en thuis zitten) en de gewenste situatie (onafhankelijkheid en er op uit kunnen) lagen ver uit elkaar, waardoor het verlangen om een oplossing te vinden groot was. Daar komt bij dat ik vertrouwen heb in mijn eigen vermogens om eigengereide doch passende oplossingen te vinden.

Dit alles resulteerde in de aankoop van een zesdehands scootmobiel, waarop ik een beensteun van piepschuim heb gefröbeld. Zo kon ik met de scootmobiel en de trein naar mijn werk en de honden uitlaten. Heerlijk.

Kortom: Een hoge dynamische spanning in combinatie met een steunende omgeving en zelfvertrouwen leidde tot flow, creativiteit en het vinden van een passende oplossing.

Grappig genoeg is bovenstaande precies waar ik in mijn werk als coach met de coachees naar toe werk.

Buurtgenoten en andere betrokkenen, dank voor jullie steun en het faciliteren van mijn onafhankelijkheid!